Ցավոք, մեղքն իմը չէ, այլ այն մարդկանցը, որոնք գոնե լռելու փոխարեն (եթե քաջություն կամ ուղեղ չունեն ակնհայտ փաստերը տեսնելու)` շարունակում են բազմացնել կեղծիքը: Ինձ ճանաչողները երեւի գիտեն, որ իմ հանդուրժողականությունն ավարտվում է այնտեղ, որտեղ մարտի մեկի թեմայով լկտի ու չհիմնավորված սուտ կա: Շատ ցավում եմ, որ այսօր պետք է խոսեմ իմ երբեմնի սիրելի ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի` այսօրվա դեկան Է. Մինասյանի մասին: «Հակահարված» խմբի հետ կապված միջադեպին այսօր չեմ անդրադառնալու: Իմ տեսակետից ավելի կարեւոր առիթ կա: Խոսքը պատմաբանի մասնագիտական պատվի, խղճի ու պրոֆեսիոնալիզմի մասին է, որն, ինչպես այսօր իմացա «Այլուր» կայքում զետեղված նյութից, բառացիորեն հողին է հավասարեցրել պ. Մինասյանը: Պարզվում է` նա սովորական կեղծարար է, որը հեղինակել է Հայոց պատմության բուհական դասագրքի 2008-ի մարտի մեկին վերաբերող հատվածը: Հատվածն, իհարկե, գերլեցուն է ստով, որը հերքելու համար կարելի է հատորներ գրել: Բայց, ինչպես միշտ, կսահմանափակվեմ միայն ու միայն պաշտոնական անհերքելի տվյալներով: Ոչ մի Փաստահավաք խումբ, ոչ մի ընդդիմադիր աղբյուր, միայն ու միայն՝ ՀՀ դատական ատյանների տվյալներ: Միայն չոր փաստեր ու դրանց անշեղորեն հետեւող չոր եզրակացություններ: Եւ այսպես, հատվածի հեղինակը գրում է, որ մարտի մեկի առավոտյան ոստիկանությունը զենք է հայտնաբերել Ազատության հրապարակում: Իրոք, հիշում ենք, որ այդպիսի կադրեր ցուցադրվեցին հեռուստացույցով: Սակայն, հետագայում այս զենքի գործով որեւէ ընդդիմադիր չի դատապարտվել, ու թեկուզեւ մեր հայաստանյան թերի դատական համակարգը չի ապացուցել, որ այդ զենքերից որեւէ մեկը պատկանել է ընդդիմության որեւէ ներկայացուցչի: Ավելին՝ մեղադրանք էլ չի ներկայացվել: Եւ սա այն դեպքում, երբ 100-ից ավելի մարդ է ձերբակալվել մարտի մեկից հետո: Հետեւաբար, այն պատմաբանը, որն իր վրա վերցնում է սա որպես փաստ ներկայացնելու պատասխանատվությունը՝ կեղծարար է կամ շատ վատ մասնագետ: Երկրորդ՝ հատվածի հեղինակը գրում է վառված մեքենաների եւ թալանված խանութների մասին՝ մեղադրելով ընդդիմությանը: Սակայն, պատմության դասագրքի հեղինակը պետք է իմանար, որ նույն այդ 100-ից ավելի դատապարտվածերի մեջ չկար գեթ մեկը, ով դատապարտվել է խանութ թալանելու եւ մեքենա վառելու մեղադրանքով: Միայն մի ճշտմամբ, թալանի համար մի երկու-երեք հոգի դատվել են ու արագ ազատվել դեռ 2008-ի գարնանը, եւ պարզվել է, որ նրանք արտաշատցի են եղել, ենթադրաբար Հովիկ Աբրահամյանի կամանդից: Բայց կրկնեմ՝ ոչ մի ընդդիմադիր չի դատապարտվել: Եթե այսքանից հետո որեւէ պատմաբան գրում է սրա մասին որպես փաստ, այն էլ՝ դասագրքում, ուրեմն` նա կեղծարար է կամ էլ շատ վատ մասնագետ: Երրորդ՝ հատվածի հեղինակը գրում է, որ մարտի մեկի երեկոյան երկուստեք զենք է կիրառվել: Սակայն, որեւէ դատարան չի ապացուցել եւ նույնիսկ մեղադրանք չի ներկայացրել որեւէ ՀՀ քաղաքացու, որը զենք կրեր եւ գործածեր մարտի մեկի երեկոյան: Ռ. Քոչարյանը մեզ ասում էր, թե կան կադրեր դրա մասին, որոնք ցույց կտան հեռուստացույցով: Այդ կադրերն այդպես էլ ցույց չեն տրվել: Չկա որեւէ ապացույց՝ դատական եւ այլ, որ ընդդիմությունը զենք է ունեցել մարտի մեկի երեկոյան եւ կիրառել է դա: Հետեւաբար, այն պատմաբանը, որն իր վրա վերցնում է սա որպես փաստ ներկայացնելու պատասխանատվությունը՝ կեղծարար է կամ շատ վատ մասնագետ: Ես հատուկ ավել բան չեմ գրում: Համոզված եմ, որ մարդիկ կան, որոնք ինձնից լավ ու հիմնավոր կմեկնաբանեն հատվածում առկա սուտը: Այս տարիների ընթացքում մարտի մեկի մասին այնքան է ասվել, ու այնքան փաստեր են բերվել, որ ոչ միայն պատմաբան մասնագետը, այլեւ սովորական մարդը, եթե ինքնախաբեությամբ չի ուզում տառապել, վաղուց ճշմարտությունը գտած պետք է լիներ: Բայց ես սահմանափակվել եմ միայն ու միայն պաշտոնական մասով: Այսքանով ՍՄԿԿ պատմության փառապանծ ամբիոնի նախկին վարիչ, նախկին պատմաբան եւ նախկին մարդ Էդիկ Մինասյանին մաղթում եմ բարի քուն եւ անուշ երազներ: Ու թող փորձի դեմագոգիայով զբաղվել, թե` «հհշ»-ական մամուլն իմ դեմ ա դուրս եկել արշավի: Սա «հհշ» մամուլը չի, հոպար, սա Հրանտն ա, որը քեզ ու ցանկացածին, ով մարտի մեկի թեմայով հրապարակավ սուտ կասի, մինչեւ կյանքի վերջ հանգիստ չի տա:
Հ.Գ. Հա, ու ի դեպ` նույն Հրանտն ա, որին 96-ին էդ նույն ֆակուլտետում դասախոսները` ի թիվս այլ ուսանողների, Լեւոնի միտինգներին էին փորձում զոռով քշել, բայց ինքը` ի թիվս այլ ուսանողների, գնում էր Վազգենի միտինգներին:
Комментариев нет:
Отправить комментарий